تمام میشوم شبی

فقط به من اشاره کن.





نازنینم

آغاز فصل جدید زندگیمون مبارک.
                                                                     14/9/1388

 

رخنه ی پاییز

 

جایی میان هیاهوی هزاران خاطره

 

دست خالی

 

و هراسان از فردا.

 

چه بی تابم

 

و چه بی اختیار از هر آنچه زندگی است.

 

دوستت دارم

 

و این همان فردای آرزوی دیروز است.

 

عزیزترینم

 

چه میستانی از من

 

که اینگونه نبودنت

 

به نابودی میکشاندم.